رفتار دولت ترکیه در قبال انقلابهای منطقه برای همه تعجب  بر انگیز بوده است .دولت اسلامگرایی که اندیشه اخوا ن المسلمین برآن حاکم است در برابر انقلابهای بحرین و یمن حالت انفعالی گرفت اما در مورد حرکتهای مسلحانه در سوریه -که به اعتراف همه یک حرکت مردمی نیست و در این زمینه با بحرین و یمن و مصر و تونس تفاوت ماهوی دارد- موضعی بسیار سخت گرفت و در حد همراهی تسلیحاتی و لجستیکی ؛حتی تا تجاوز هوایی واحتمالا زمینی در آینده پیش رفته  است. اما این حرکت؛ تر کهارا به طرفی سوق میدهد که همیشه از آن وحشت داشته اند. چرا؟ از لحاظ تاریخی، روندی که از اول دولت صفوی ،توسط ترکهای عثمانی شروع شد؛سبب شد که بخشی از جمعیت کرد منطقه ،که همواره از لحاظ نژادی و سر زمینی بخشی از ایران بوده اند ؛از ایران جداشده و تحت حاکمیت عثمانی قرار بگیرد.  و صد البته؛رفتار ترکیه عثمانی و سپس جمهوری ترکیه، با اقلیت کرد همواره نامناسب بوده است . جنگ جهانی اول و فرو پاشی عثمانی کردهارا علاوه برموطن اصلی آنها ؛یعنی ایران ؛در ترکیه ،عراق و سوریه پراکنده کرد . پس از آن، دولت ترکیه  با توجه به جمعیت قابل توجه کردهای ساکن ترکیه ؛ همواره از اتحاد کردها در سوریه و عراق و وحشت داشته است. اما در دو سال اخیر دولت اخوانی ترکیه  با انگیزه خاص خود، که البته بدون در نظر گرفتن منافع آمریکاهم نیست، با دخالت مستقیم در اغتشاشات سوریه، باعث گسترش بال  پر گروهای تجزیه طلب در کردستان سوریه شده است. که اثرات نا مطلوبی بر امنیت ملی دو لت ترکیه دارد. یعنی و ضعی که خود ترکها به آن دامن زده و میزنند .اکنون اشغال چند شهر کرد نشین، در شمال سوریه؛ به دست احزاب کرد ؛باعث سر گمی دو لت ترکیه شده است وسبب شده که، داوود اغلو؛ وزیر خارجه ترکیه سراسیمه برای کمک گرفتن از مسعود بار زانی، بر خلاف عرف روابط بین الملل  و بدون اطلاع دولت عراق و ارد کرکوک شده وبا ،بارزانی ملاقات کند . این اقدام از یک سو تایید ضمنی تجزیه عراق است که به ضرر ترکها است و از سویی پناه بردن به کسی است که همیشه دم از تشکیل کردستان بزرگ زده است. این حرکت ترکیه انسان را به یاد مثل معروف سپردن  چوپانی گوسفندان به گرگ می اندازد ( البته در مثل مناقشه نیست) بنا بر این ،به نظر میرسد ترکیه وارد باتلاقی میشود که خود آنرا ساخته است قطعا جدایی -حتی غیر رسمی -کردستان سوریه و کردستان عراق از دو لتهای مرکزی یشان،اثرات زیان بخشی بر ترکیه خواهد داشت. ازین رزو، بعید نیست نا آرامی هایی که اکنون در سوریه جریان دارد را در ماههای آتی در ترکیه نیز شاهد باشیم.